Κάποιες φορές, ευτυχώς λίγες, με πιάνει μια απίστευτη σαδομαζοχιστική αυτοκριτική διάθεση. Έτσι και λίγο πριν το κλείσιμο των σχολείων για Χριστούγεννα, θυμάμαι μια μέρα, εν μέσω γοερού κλάματος εννοείται, να με αυτοβρίζω και αυτοχαρακτηρίζω ως τη χειρότερη δασκάλα που πέρασε ποτέ από την οικουμένη. Ναι τόσο χάλια.

"Δεν μπορώ να τους το μάθω αυτό"

"Δεν μπορώ να τους κάνω να με ακούσουν σε αυτό"

"Δεν μπορώ να ..." κ.τ.λ κ.τ.λ κι ούτε που θυμάμαι η αλήθεια τι έλεγα και γιατί με είχε πιάσει τέτοια απελπισία εκείνη την ημέρα. Αυτό που θυμάμαι έντονα είναι ότι ένιωθα άχρηστη ως δασκάλα ( νηπιαγωγός ναι) κι ότι είχα σοβαρές-σοβαρότατες αμφιβολίες για το αν έπραξα το σωστό , τότε που συμπληρώνοντας το μηχανογραφικό μου ( Πανελλήνιες time) έβαλα πρώτο στις επιλογές μου το Παιδαγωγικό τμήμα Νηπιαγωγών στο Παν/μιο Αθηνών καθώς ήξερα τι ήθελα από μικρό κορίτσι. Έφτασα μέχρι εκεί. Να με αυτοαποκαλώ κάθε τρία δευτερόλεπτα "Καραμήτρο" και κάθε πέντε να κοτσάρω κι ένα "πού πήγαινες ρε";

Αnyway, λίγο το αυτοβρίσιμο, λίγο το αυτομούτζωμα, λίγο το γοερό το κλάμα βοήθησαν και συνήλθα γρήγορα και από την επόμενη μέρα κιόλας όλα μέλι γάλα ξανά.

Σήμερα όμως, δεν τα έβαλα με τον εαυτό μου.

Σήμερα όμως, δεν ήταν όλα μέλι γάλα απλώς.

Σήμερα ήταν από τις φορές που νιώθεις η πιο σούπερ ουάου δασκάλα στο σύμπαν ολόκληρο λέμε!

Ήταν μια απόλυτα δημιουργική μέρα.

Ω ναι!

Από αυτές που σε κάνουν να θυμάσαι τι είχες ακριβώς κατά νου και πώς το ονειρεύοσουν όταν συμπλήρωνες το μηχανογραφικό.

Φτιάξαμε ένα σούπερ ουάου σουπερ μάρκετ με αληθινά προιόντα ( άδεια αλλά δε μας ενδιαφέρει), κάναμε κριτική (βεβαίως) στα προιόντα που πουλά ένα σούπερ μάρκετ, χωρίσαμε σε καταλόγους τα υγιεινά από τα μη υγιεινά, προσπαθήσαμε μετά να διαβάσουμε τι είχαμε γράψει, φτιάξαμε λεφτά για το ταμείο, χωρίσαμε σε κατηγορίες τα χρήματα ( ξέρεις...ένα ευρώ, δύο ευρώ,τρία ευρώ....ως τα δέκα φτάσαμε, αρκετά είναι) , γράψαμε λέξεις, γράψαμε αριθμούς, μετρήσαμε (γραφή, ανάγνωση, μαθηματικά από το πουθενά λέμε ) κι όχι να το παινευτώ, αλλά εν ολίγοις τα κάναμε όλα σούπερ τέλεια μοναδικά ουάου ( επαναλαμβανόμαι, το ξέρω. Μ' αρέσει !)

Και το καλύτερο;

Τα μικρά ενθουσιασμένα!

( Οκ, από αύριο θα την ξε-ψωνίσω πάλι!)