Αυτό το "πρέπει" όταν μου τριβελίζει το μυαλό, με τρελαίνει.

Πρέπει να συνεχίσεις . Ας μην το άρχιζες!

Πρέπει να γράψεις. Τόσο ήταν;

Πρέπει να απαντήσεις. Μη γίνεσαι γαιδούρα!

Πρέπει να...

Πρέπει.

Και πάνω που με καταφέρνει, δείχνοντας μου με ύφος δέκα καρδιναλίων ποιος έχει το πάνω χέρι... δε βγαίνει.

Κενό. Τίποτα.

Με τίποτα .

Θα πρεπε;


(Mη δίνεις σημασία. Πρόκειται για το "μονόλογο" μιας μπλόγκερ, που συνήθως γράφει ό,τι κι όποτε το θυμηθεί. Άτιμο πράγμα το "πρέπει".)