Thursday, August 11, 2016

Μη σταματάς να ονειρεύεσαι τη ζάχαρη





Σημασία δεν έχει μονάχα ο προορισμός. 

Σε κάθε βήμα, αναλογίσου πού στέκεσαι, συνοδοιπόρε.

Πατούν γερά τα πέλματα κι ο νους σου;

Να αναρωτιέσαι
και να κρατάς τα μάτια σου ανοιχτά.
Μην πέσεις σε άμμο κινούμενο. 
Είναι πιο δυνατή από εσένα, συνοδοιπόρε.
Θα σε τραβήξει μέσα.
Όπως χαιρέκακα θα σε καταπίνει
και στ' αυτιά σου θα ηχούν ακόμη 
των Σειρήνων τα τραγούδια
-οι δαίμονες δεν πιάνονται φίλοι, δεν το ήξερες;- 
χείρα βοηθείας δύσκολα θα βρεθεί. 

Οι άνθρωποι φοβούνται.

Αν βουλιάξουν μαζί σου; 

Αν τους τραβήξεις;  

Θα πρέπει να παλέψεις μόνος σου.
Να πατήσεις πάνω στης ψυχής σου τα τείχη
για να τα καταφέρεις.
Κι αν ούτε κι αυτό σε ξεβράσει,
σαν θα γεμίζει τα ρουθούνια σου η άμμος
-τι άλλο απομένει πια;- 
κλείσε τα μάτια
και κάνε την άμμο ζάχαρη. 
Σε καταπίνει μια κούπα ζάχαρη.
Έτσι βάλε στο νου σου.

Γλυκιά που είναι...

Γλυκά που είναι τα όνειρα...

Μέχρι το τέλος
τη ρώμη τους σε κερνούν. 

Γι' αυτό σου λέω!

Μη σταματάς να ονειρεύεσαι τη ζάχαρη


Και θα τα καταφέρεις, συνοδοιπόρε.
Και θα τα καταφέρω.





Saturday, February 06, 2016

Μοίρας μοιράσματα





 Κι αν είναι να το πάρω απόφαση ότι μοίρα δική μου 
η δυστυχία ορίστηκε,
να το πάρω! 
Μια κι έξω! Θα το αντέξω.
Λες και δεν το ξέρει τάχα ήδη η ψυχή μου;
Μωρέ εκείνη τα ξέρει όλα από πριν!
Μα είναι το γαμώτο στη μέση!


Να μου το πουν υπεύθυνα θέλω ρε παιδί μου,
με υπογραφές, βουλοκέρια και τυμπανοκρουσίες!
Να ρθουν μπροστά μου πέντε άγγελοι
και τρεις διαβόλοι- ας είναι,
και να μου πουν:
"Άστο! Παράτα το! Μην το παλεύεις άλλο! Η δυστυχία είναι η μάνα σου!"
Α... και τότε, 
έτσι και μου το ξεφουρνίσουν κατάμουτρα
στο ορκίζομαι θα τους ρωτήσω!
"Mπα; Αλήθεια; Πότε με γέννησε;"
και να δεις -το κεφάλι μου κόβω- 
δεν θα χουν τι να μου απαντήσουν!
Όχι ότι θα αλλάξει κάτι δηλαδή 
αλλά να - όπως σου είπα-το παράπονο με παίρνει.


Με γέννησε, την γέννησα
μικρή η διαφορά, μη νομίζεις.
Σημασία έχει ότι είναι εκεί η παλιοκλέφτρα!
Σε μεγάλα και μικρά γυρίσματα του χρόνου
σα λυσσασμένη  Άρπυια
παραμονεύει να αρπάξει τη ψυχή μου!
Κάθε που μετανιώνω το μπλε και το θέλω κόκκινο
κάθε που γελώ έξω και μέσα δακρύζω
κάθε που αγαπώ και λυγίζω  την ίδια στιγμή
κάθε που δεν ηρεμεί ο νους και ό,τι αποδέχεται,
-χωρίς υπερβολή σου το λέω, πίστεψέ με-
ό,τι αποδέχεται σ'ένα λεπτό αργότερα το αμφισβητεί
εκείνη είναι εκεί , καραδοκεί σαν πεινασμένο όρνιο
 ν' αρπάξει την ηρεμία μου
τη χαρά μου
και -ικανή την έχω-
την ίδια μου τη ζωή!
Ω μα δεν έχεις ιδέα τι τραβώ! Κουράστηκα...αυτό είναι όλο!
Γκρινιάζω το ξέρω,
είναι που δε σταματώ να ελπίζω
κι ας το γνωρίζω
πως  ο Ιάσονας δεν παλεύει πια με τέρατα
ούτε για τα μάτια του Φινέα
 ούτε και για τα δικά μου.


Και θέλεις και την αλήθεια;
Αν από χείλη τριών αγγέλων κι ενός διαβόλου το ακούσω,
αυτό δε θα το αμφισβητήσω πια. 
Εντάξει λοιπόν.  Δεκτόν!
Η δυστυχία ορίστηκε ως μοίρα μου.
Μονάχα θα ρωτήσω να μου βεβαιώσουν τούτο:
"Είναι η μοίρα του ποιητή;"






Friday, February 05, 2016

Ικεσία





Κι άμα γονατίσω
μη με αφήσεις να χαμηλώσω το βλέμμα
Να με κοιτάζεις  ίσια, επίμονα
όσο πιο έντονα μπορείς!
Μη σταματήσεις 
μέχρι τα μάτια μου
να γίνουν οι καθρέφτες σου.
Πλησίασε με 
μέχρι να νιώσω τη ζέστη απ' την πνοή σου.
Κι άλλο.
Μη μου αφήσεις χώρο να λυγίσω.



Να κρατηθώ ψηλά
μόνο αυτό σε ικετεύω.
Συνέχισε να με κοιτάς...
Μη σταματήσεις 
μέχρι να δεις τα πρώτα δάκρυα
να κυλούν κυνηγημένα
στα μάγουλά μου.
Εσύ θα τα χεις διώξει
Κοίτα με.
Από χαρά θα κλαίω πια
σαν θα χω φτάσει στην κορυφή.





Tuesday, February 02, 2016

Ανθών δεσμά




Με έδεσες
με αγανόπλεχτους μίσχους.
Τι όμορφα που μύριζαν τώρα τα σεντόνια.
Διόλου δε με πείραξε  τούτη η αιχμαλωσία.
Ανθοδεσμευμένη 
και ζαλισμένη από τα αρώματα
αποκοιμήθηκα 
στην αγκαλιά σου. 






Wednesday, December 02, 2015

Παιδική σεξουαλική κακοποίηση

"Κι αν θέλω για λίγο ακόμη
παιδί να παραμείνω  
είναι για κρατήσω μέσα μου 
όλα εκείνα τα γέλια που σταμάτησαν βίαια
να ακούγονται "

(αφιερωμένο σε όλα εκείνα τα παιδικά γέλια που... χάθηκαν) 








ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ 

(Αν σου συμβαίνει μη φοβάσαι να μιλήσεις! Δεν φταις, δεν είσαι ένοχος! )



Ο Κρις Νιούλιν,επικεφαλής του National Children's Advocacy Center στις ΗΠΑ, ενός διεπιστημονικού κέντρου για παιδιά που έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά κυρίως, έχει διενεργήσει χιλιάδες δικανικές συνεντεύξεις σε παιδιά-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, αλλά αρνείται να ξεχάσει μία που έλαβε χώρα στις αρχές της δεκαετίας του '90: 

«Ηταν με ένα 13χρονο κορίτσι που είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από τον πατέρα του. Αποκάλυψε σχεδόν αμέσως τι είχε συμβεί και ειδοποιήθηκαν οι αρμόδιοι φορείς (αστυνομία, εισαγγελείς, κοινωνικοί λειτουργοί κ.ο.κ.) που διαχειρίζονται τέτοια περιστατικά. 
Τώρα, όμως, το κορίτσι με κοίταζε στα μάτια και μου έλεγε: 
-Αν ήξερα τι θα γινόταν, δεν θα μιλούσα ποτέ».

(όλη η συνέντευξη εδώ: 
http://www.tovima.gr/vimagazino/interviews/article/?aid=646276

Θεσμοί αντιμετώπισης του φαινομένου :

Εισαγγελία Ανηλίκων,
Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού, 
Παιδικά Νοσοκομεία, 
Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου (ΕΨΥΠΕ), 
Συνήγορος του παιδιού: Κύκλος Δικαιωμάτων του Παιδιού 


Γραμμές  βοήθειας:

Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS (Χαμόγελο του παιδιού) – 1056
Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας – 110
Γραμμή Σύνδεσμος για την Ψυχοκοινωνική Υγεία του Παιδιού και του Εφήβου 801-801-1177 
Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης 197 (210 197 για κλήσεις εκτός Νομού Αττικής, λειτουργεί όλο το 24ωρο -όλες τις ημέρες του χρόνου).
Ευρωπαϊκή Γραμμή Στήριξης Παιδιών και Εφήβων  (116-111)
Γραμμή βοήθειας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ – 80011 80015
Γραμμή Μαζί για το Παιδί της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί» – 11525
Γραμμή του Συνηγόρου του Πολίτη για παιδιά – 8001132000
Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη) – 11012
Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής – Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ): Λεωφ. Αλεξάνδρας 173, 3ος όροφος, τηλ. 210 6476370
Τμήμα Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης: Μοναστηρίου 326, τηλ. 2310 388456, 2310 388457, 2310 388458.


Επιπλέον πληροφορίες (ελληνικές ιστοσελίδες):

http://stressteen.stress.gr/abuse.php
http://www.aboutyouth.gr/el/07_sepa_0.html








Monday, October 05, 2015

Πώς με επιθυμείτε άνθρωποι;



Nα κρυφτώ.

Σαν νιώσω ότι με χάνω
θέλω μονάχα να κρυφτώ.
Κι ανάθεμα -αλήθεια σου το λέω-
αν με γνώρισα ποτέ.
Δεν πρόλαβα.
Κατάφερα μόνο τούτο,
να περιφέρομαι σε λεωφόρους φωτισμένες,
εύκολος στόχος.
Γαμωτο. Επρεπε πιο γρήγορα να τρεξω.
Φτου και βγαίνω είπες
και δεν πρόλαβα.

Και τώρα;
Πού να σταθώ;
Ποιον εαυτό να χαρίσω στους ανθρώπους;
Σε ποιον καθρέφτη να σταθώ απέναντι;
Στης χαράς;
Στου φόβου;
Ή μήπως, σαν άλλη ηρωίδα
σε χώρες φαντασίας
να διαπεράσω τα κρύσταλλα
και σε μέρη
πολυσύχναστα και βοερά να βρεθώ,
εκεί που όλο και κάποιος ξεχωρίζει
ανάμεσα σε αδιάφορα βλέμματα
γεμάτα από ζωές άδειες
και σου ρίχνει κλεφτή -ας είναι- μια ματιά
έστω.

Να αλλάξω το παιχνίδι;

Θέλω.
Έχασα, με βρήκες...  δεν είναι αρκετό; 

Διαλέγω το πιο όμορφο φουστάνι, 
εκείνο το κεντημένο με χρυσά χαμόγελα 
και ασημένια γλύκα από άκρη ως άκρη,
εκείνο με τους κρυφούς πόνους
στη φόδρα ραμμένους,
το φορώ με τσαλακωμένη περηφάνια
και στήνω τον πάγκο της ζωής μου
καταμεσής του δρόμου!
Ξέρεις κάτι;
Δε σε ρωτώ πια, δεν ρωτώ κανέναν.
 Αποφασίζω και αλλάζω το παιχνίδι.
Φτου και βγαίνω, λοιπόν
εγώ τούτη τη φορά!

"Διαλέξτε άνθρωποι! Για ελάτε κοντά... 
εμπορεύομαι την ψυχή μου! Θαυμάστε την!
Ντυμένη πότε με μετάξια και πότε με βελούδα!

Πώς με επιθυμείτε άνθρωποι;
Και με κουρέλια μπορώ να την ντύσω αν σας αρέσει.

Πόσο να σας βάλω;
Δυο όνειρα και τρεις ευχές;
Αμέσως κύριε!
Εσείς κυρία; Πόσα ψεύτικα χαμόγελα χρειάζεστε;

Σας αρκούν; ; 
Και δυο άδειες αγκαλιές... φυσικά, ό,τι θέλετε!
Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο! 
Όλα για τον πελάτη..."


Την εμπορεύομαι σας λέω την ψυχή μου,
ελάτε,

κι ας μην με προδίδει εκείνη ποτέ.
Παιχνίδι την ορίζω, καινούριο, 
κάθε φορά καινούριο.
Την πουλάω και την αγοράζω πίσω!

Δυο τρεις μεταποιήσεις και έτοιμη ξανά.
Τι κι αν εκείνη ξέρει πάντα καλύτερα;
Τι κι αν γνωρίζει,
πρωτύτερα,
πως στα δικά της κιτάπια δεν χωρούν
πράξεις λογικής και γνώσης,
μήτε ρέστα και προσφορές;
Τέτοια είμαι.
Την πουλώ και της κρεμάω ταμπέλες

με τιμές συμφέρουσες
να δελεάσω τους ανθρώπους,

να κερδίσω δυο στιγμές ευτυχίας.


Ναι, τέτοια είμαι.
Και θέλω να κρυφτώ.

Να μη με βλέπω.
Να μη με βλέπουν.
Να καταχωνιαστώ σε κρυψώνες
που ποτέ κανείς δε θα με ξαναβρεί.
Γιατί σου λέω
σαν νιώσω ότι φοβάμαι
θέλω μονάχα να κρυφτώ.
Να μην είμαι εκεί 
αν και τούτη η ευτυχία
-αγορασμένη ακριβά- 
γλιστρήσει και χαθεί.   
Να μην το δω.


(Άνοιξε την αγκαλιά σου.
Να κρυφτώ θέλω.)


Wednesday, June 03, 2015

Πόθοι ζωής







Κορωμένος από  πόθο
θαρρείς πως κάθε στιγμή που ο έρωτας
ξεγλιστρά μέσα από τα ιδρωμένα τους χέρια,
οι εραστές μισούν ο ένας τον άλλον.
Μεθυσμένος ακόμη,
από την πίστη σου σε εκείνον
ορκίζεσαι πως άλλο  χειρότερο δεν είναι
από τούτη τη ζήλια                                                           
που κατατρώγει την καρδιά.

Μα πώς να μην πλανευτείς
αν το βλέμμα σου -ως τώρα- δεν έχει βυθιστεί
σε μάτια, γνώριμα ή ξένα,
που είναι αναγκασμένα να μη σε φθονήσουν;
Άλλο χειρότερο από τη ζήλια των ερωτευμένων
είναι εκείνη των άλλων
που, όσο τίποτα, ποθούν τη ζωή σου.
Αυτή
που κατατρώγει την ψυχή.